| تبليغات | X |
کمک... دارم له میشم وای....
نابودم کردی
نابودم کردی
حلالت نمی کنم میلاد با اینکه هنوزم دوست دارم سگ لهنتی!
کاش همون موقع رو تخت بیمارستان میمردی! کاش...
بچه ها سلام
من از خریت اومدم بیرون کمک... کمکم کنید تا خودمو نمروندم!
فعلا... سنگی و ناشنیده فراموش میکنی
رگبار نوبهاری و خواب دریچه را
از ضربه های وسوسه مغشوش میکنی
دست مرا به ساقه ی سبز نوازش است
با برگهای مرده هم آغوش میکنی
پووووووووووووووووووووووووووووووف
آخخخخخخی
سلام
فعلا که همه چی خوبه
کلاسا رم عین یه دانشجوی خوب میرم.
حالا تا چن روز دیگه یه پست میزنم و یه چیز باحالو میتعریفم.
فعلا بابای
زندگی من!!! جالباسی بشم که مامانم مانتو شلوار مدرسمو آویزونش می کرد. مقنعه ی سفید
اتو کردمو که روش مروارید داشت.
وقتی حموم میرفتم مامانم با یه دستش منو بلند می کرد و میذاشت رو پاهاش تا
موهای نسکافه ای وبلندمو شونه کنه!
صمیمی ترین دوستم ستایش بود از حیاتشون واسم گردو میاورد و منم انگور می
دادم بهش.
یه روز خنک من و ستایش رو صندلی عقب ماشین مامان نشستیم. می خواست ما
رو ببره پارک!
یه ژاکت صورتی تنم بود،پاهامون به کف ماشین نمی رسید. تو راه فقط جیغ زدیم و
خندیدیم تا مامانم مارو بغل کردو یکی یکی پایین گذاشتتمون. ما هم بلافاصله دویدیم
سمت اون تپه هه،یه بلندی که از اون جا تموم پارک معلوم بود.
بچه های احمقی که تاب می خوردن،مامانای کودنی که با هم دیگه راجع به همدیگه
چرت می گفتن!
منو ستایش به هم نگاه کردیم و بدون هیچ حرفی از رو تپه قل خردیم!
قل خوردیم جلوی صورتم آسمون و چمن و کلاه صورتی ژاکتم به نوبت میومدن تا من
ببینمشون.
صورتی،چمن،آسمون
صورتی،چمن،آسمون
صورتی،چمن،آسمون
راستی راستی اون لحظه ها قشنگترین لحظه ها بودن.
از دور یه صدای داد و بیداد مامانمو می شنیدم اما می ارزید.
بلند شدم، اومدم بیرون، دیگه قل نخوردم، پاهام به کف ماشین رسید، ستایش رفت
بلژیک، روسری سرم کردن،آرایش کردم،بعد از گرفتن مدرک دیپلم با بچه ها رفتیم
چالوس مثلا فارغ التحصیل شده بودیم.
یادمه یه شب قبل از کنکور تو ماشین مامان ، صدای بلند موسیقی،سرعت بالا ،یه
شب خنک، یه بویخوب ، باد خوشایند،یادم میاد! آره مست بودم، موهامم با یه حالت
منظمی رو صورتم بود. از جلویدانشگاه پیامبر اعظم (تو شهرک غرب) که رد شدیم
بهش گفتم فردا می بینمت سوالارم می جوم دو تا
فحشم دادم! خیلی شب توپی بود. فرداش بعد از کنکوری که مطمئن بودم شیمی رو
۱۰۰ زدم به مامان زنگیدم و گفتم با من و بچه ها بیاد بریم نهار بخوریم.(مامانم
خیییلی جوونه و دوستام باهاش حال میکنن!) .
الان بهم خوش میگذره اما یه عالمه اشتباه دارم میدونی چرا؟
چون خیلی از اطرافیامو الکی، زیادی آدم حساب کردم و تحویلشون گرفتم اونام رودل
کردن و ریدن بههرچی.....
اما همیشه سعی می کنم به همه چی بخندم! حتی به گریه ی خودم واسه حالا
که دلم بچگیامومیخواد.
دلم اون آب خنک و اون چیپس و ماست موسیری رو که باهات با هلو نعنا و صدای
بلند خنده هامونخوردیمو می خواد!
یادته؟
انگار زمان وایساده بود.......
پیش پشت آقا من هرچی می خوام بشینم خونه این خاطره ی شماله که با دوستام رفتم و بگم نمیشه! یعنی وقت نمیشه اصلا نمیشه که تو خونه بمونم .... میدونین.....
راستی اینم بگم: داداش منصور من خیلی سعی می کنم واست کامنت بذارم کلی هم کارت دارم اما نمی دونم مشکل از سیستم منه یا... اما نمی شه چیکارش کنم؟
هی تو! کراواتتو..........
دست آق امیر بی معرفتم درد نکنه!
فعلا بای تا فرصتی دیگر که خونه باشم..............!!!!!
بت من اما ،
پابرجا ماند...
حاصل نسل به نسل همخوابگی
من او را پرستیدم...
مردی به سخاوت جاویدان سروهای پهلوی!!!
(خودم)
آه امشب اگر این موسیقی آرام روی من بریزد...
آه اگر نگاه تو روی جسم گندمی من
از پوستم نفوذ کند و فراتر رود...
آه آه آه
که این شب چه شبیست...
میدانم یک شب در تاریکی ای محض
مردی به بزرگی قانون مرا با خود خواهد برد...
میدانم یک شب از ترس آن شب خواهم مرد...
آه آه آه
که این شب چه شبیست...
یک شب ذست نیافتنی!...
پ.ن:سلام بچه ها. این شعر خودمه. شما اسم این شب منو چی میذارین؟؟؟؟
نظرتون مهمه!مرسی
خب خب کیا کتک خوردن؟؟ آخ آخ بیار جلو بوسش کنم......
اشکال نداره عضو گروه موج سبزیم دیگه...
راستییییییییییییییییییییییییییییییییی!!!!!!!!!!!!!!!!
آبله مرغون گرفتم
۴روز اول مردم از بدن درد
یکی از پستامو حذف کردم،چون کارم راه افتاد!
نمی دونم فردا دانشگامون تعطیله یا نه؟ آخه امتحانم دارم، تقلبم...،نه بذار اگه با موفقیت انجام شد
میگم!!!!
راستی از پنچرگیرا خبری نیست؟
فعلا بابای
هههههههههههووووووووووووووووووووووووووووووووووووووییی کجاشی آجی مریم؟؟؟!!!!
هیچی کارت ورود به جلسه هم ندادن
فاخته هم ناهار نخوردیم
ساعته هم پیدا نشد!
اما هنوز سبزیم!
ما داریم میریم پارک وی
بابای!!!
موسوی موسوی... آقا امشب رفتیم آریا شهر چه خبر بود....
ته این زنجیره انسانیمون اینور اومد! ۵-۶۰۰۰ نفر موسویا بودیم که با ۴۰ نفر
احمدی نژادیا شاخ به شاخ بودیم!
همه چی دیدنی بود!
شب باحالی بود...
خلاصه زندگی من جالباسی بشم که مامانم مانتو شلوار مدرسمو آویزونش می کرد. مقنعه ی سفید
اتو کردمو که روش مروارید داشت.
وقتی حموم میرفتم مامانم با یه دستش منو بلند می کرد و میذاشت رو پاهاش تا
موهای نسکافه ای وبلندمو شونه کنه!
صمیمی ترین دوستم ستایش بود از حیاتشون واسم گردو میاورد و منم انگور می
دادم بهش.
یه روز خنک من و ستایش رو صندلی عقب ماشین مامان نشستیم. می خواست ما
رو ببره پارک!
یه ژاکت صورتی تنم بود،پاهامون به کف ماشین نمی رسید. تو راه فقط جیغ زدیم و
خندیدیم تا مامانم مارو بغل کردو یکی یکی پایین گذاشتتمون. ما هم بلافاصله دویدیم
سمت اون تپه هه،یه بلندی که از اون جا تموم پارک معلوم بود.
بچه های احمقی که تاب می خوردن،مامانای کودنی که با هم دیگه راجع به همدیگه
چرت می گفتن!
منو ستایش به هم نگاه کردیم و بدون هیچ حرفی از رو تپه قل خردیم!
قل خوردیم جلوی صورتم آسمون و چمن و کلاه صورتی ژاکتم به نوبت میومدن تا من
ببینمشون.
صورتی،چمن،آسمون
صورتی،چمن،آسمون
صورتی،چمن،آسمون
راستی راستی اون لحظه ها قشنگترین لحظه ها بودن.
از دور یه صدای داد و بیداد مامانمو می شنیدم اما می ارزید.
بلند شدم، اومدم بیرون، دیگه قل نخوردم، پاهام به کف ماشین رسید، ستایش رفت
بلژیک، روسری سرم کردن،آرایش کردم،بعد از گرفتن مدرک دیپلم با بچه ها رفتیم
چالوس مثلا فارغ التحصیل شده بودیم.
یادمه یه شب قبل از کنکور تو ماشین مامان ، صدای بلند موسیقی،سرعت بالا ،یه
شب خنک، یه بویخوب ، باد خوشایند،یادم میاد! آره مست بودم، موهامم با یه حالت
منظمی رو صورتم بود. از جلویدانشگاه پیامبر اعظم (تو شهرک غرب) که رد شدیم
بهش گفتم فردا می بینمت سوالارم می جوم دو تا
فحشم دادم! خیلی شب توپی بود. فرداش بعد از کنکوری که مطمئن بودم شیمی رو
۱۰۰ زدم به مامان زنگیدم و گفتم با من و بچه ها بیاد بریم نهار بخوریم.(مامانم
خیییلی جوونه و دوستام باهاش حال میکنن!) .
الان بهم خوش میگذره اما یه عالمه اشتباه دارم میدونی چرا؟
چون خیلی از اطرافیامو الکی، زیادی آدم حساب کردم و تحویلشون گرفتم اونام رودل
کردن و ریدن بههرچی.....
اما همیشه سعی می کنم به همه چی بخندم! حتی به گریه ی خودم واسه حالا
که دلم بچگیامومیخواد.
دلم اون آب خنک و اون چیپس و ماست موسیری رو که باهات با هلو نعنا و صدای
بلند خنده هامونخوردیمو می خواد!
یادته؟
انگار زمان وایساده بود.......
منو پیوندهای روزانه نوشته های پیشین پیوندها طراح قالب 
